نظر | نمی توانی بخوانی؟ اینجا یک “کالج پابرهنه” برای شما است.

تیلونیا، هند – این هاروارد روستایی هند است، بدون نوک بال یا پاشنه: موسسه 50 ساله ای به نام کالج پابرهنه که درس هایی را برای توانمندسازی مردم در سراسر جهان ارائه می دهد. شاید حتی در آمریکا.

کالج پابرهنه مانند هر مؤسسه‌ای که تا به حال دیده‌ام، توانمندسازی انجام می‌دهد، و این چیزی است که در ایالت روستایی راجستان به نظر می‌رسد: زنی بی‌سواد به نام چوتا دیوی که هرگز یک روز مدرسه نرفته بود، روی تخته مدار قوز کرده و با دقت از آن استفاده می‌کند. دستورالعمل های رنگی برای لحیم کردن مقاومت ها و دیودها در جای خود.

چوتا، که نمی‌داند چند سال دارد، یک دالیت است، کسانی که زمانی به عنوان افراد دست‌نخورده شناخته می‌شدند، و از گروهی به خصوص پایین‌رده به نام والمیکی که اغلب زباله‌های انسانی را تمیز می‌کردند.

اما اکنون چوتا در حال یاد گرفتن است که چگونه یک تکنسین انرژی خورشیدی باشد. کالج پابرهنه روستاییان بی سواد و کم وضعیتی مانند او را برای ساختن فانوس های خورشیدی و نصب سیستم های روشنایی خورشیدی آموزش می دهد. پس از سه تا شش ماه آموزش، آنها به جوامع خود باز می گردند و با آوردن انرژی خورشیدی به جوامع بدون برق قابل اعتماد – و در این فرآیند، از سلسله مراتب اجتماعی بالا می روند و زندگی مناسبی کسب می کنند.

چوتا با حیله گفت: “من دانش بیشتری از شوهرم خواهم داشت.” وقتی او به خانه می رود، روستاییان اکنون او را “خانم” صدا می زنند. این تا حدی شوخی است، تا حدی نشان دادن احترام.

چوتا با درآمد جدید شاید 80 دلار در ماه، قصد دارد بدهی‌های خود را پرداخت کند، یک تلفن همراه ساده بخرد و خانه‌ای بسازد.

چوتا پنج فرزند دارد که هیچ کدام از آنها در حال حاضر به مدرسه نمی روند، اما مربیان او در کالج پابرهنه تاثیر زیادی گذاشته اند. او گفت: “من با زنانی کار می کنم که خواندن و نوشتن می دانند، بنابراین اکنون می خواهم فرزندانم نیز یاد بگیرند.”

بنکر روی، 77 ساله، سه بار قهرمان ملی اسکواش هند و یک فعال بود که از مهاتما گاندی الهام گرفته بود، زمانی که در سال 1972 به این روستای دورافتاده نقل مکان کرد تا ببیند برای مقابله با فقر ریشه دار چه کاری می تواند انجام دهد. در آن سال او کالج پابرهنه را در اینجا راه اندازی کرد.

روی روی قرار دادن مهارت‌های فناوری در دست افراد کم سواد و تحقیر شده‌ترین افراد جامعه تمرکز کرد – زیرا آنها کسانی بودند که بیشترین نیاز را به کمک داشتند و به این دلیل که او معتقد بود که پرورش عزت و اعتماد به نفس عناصر حیاتی برای غلبه بر فقر است.

روی به من گفت: “ما می خواستیم دانشگاهی را با تفاوت راه اندازی کنیم، جایی که مردم به دلیل بی سواد بودن جریمه نمی شدند.”

بنابراین کالج پابرهنه روستاییان بی سواد – که بیشتر آنها دالیت یا زن هستند – می گیرد و آنها را در مهارت های فنی مانند نصب پنل های خورشیدی آموزش می دهد. با کمک مالی از سوی بنیادها، کمک‌های مالی و دولت هند، این کالج همچنین کلاس‌های سوادآموزی، کمپین‌های بهداشتی، بخش منابع آب، مراکز مطالعه و کارخانه تولید نوار بهداشتی را اجرا می‌کند.

روی به من گفت: «میلیون‌ها نفر بی‌سواد هستند و سهم زیادی دارند.

شکاف شهری و روستایی در سرتاسر جهان وجود دارد و فرصت‌ها در مناطق روستایی آمریکا و همچنین در مناطق روستایی هند کم است. کسانی که پشت سر می گذارند گاهی اوقات خود درمانی می کنند و چرخه هایی از ناامیدی ایجاد می کنند. در هند، همه اینها بر اساس طبقه و جنسیت پیچیده است. کالج پابرهنه فرصت را با ارائه آموزش های مهارتی به روشی که کالج های محلی در ایالات متحده انجام می دهند، پرورش می دهد، اما در اینجا تاکید خاصی بر فقیرترین افراد وجود دارد.

این به نفع کل جامعه است: افراد به حاشیه رانده شده اغلب کم استفاده ترین دارایی های یک کشور هستند. و چیزهای خوشمزه ای در مورد روشی وجود دارد که موفقیت افراد با موقعیت پایین سر مردم را به هم می زند.

یکی از اولین ابتکارات کالج پابرهنه آموزش دالیت ها برای نصب پمپ آب بود. در ابتدا، این در جوامع خود بود، زیرا آنها اجازه نداشتند از همان چاه هایی استفاده کنند که از کاست های بالاتر بودند.

نتیجه این بود که مطمئن ترین منبع آب در یک روستا تبدیل به یکی از محله های تحقیرآمیز شد. وقتی روستاییان طبقه بالا چاه های خود را در حال خشک شدن می دیدند، به طرز ناخوشایندی از پمپ دالیت آب می گرفتند. ممکن است در ابتدا بگویند: “این فقط برای دام است.”

وقتی پمپ های خودشان خراب شد، آنها همچنین متوجه شدند که باید تکنسین پمپ دالیت را احضار کنند. از آنجایی که دالیت ها به طور سنتی قرار نبود به ظروف غذا یا آب مورد استفاده افراد طبقه بالاتر دست بزنند، چرخش سر فقط افزایش یافت.

ما در آمریکا می‌توانیم از این رویکرد در مناطق روستایی هند درس بگیریم. ایالات متحده نیز باید آموزش مهارت های فنی را برای افرادی که پشت سر گذاشته اند ارائه دهد تا بتوانند امرار معاش کنند – به عنوان برقکار، نصب کننده توربین بادی، نجار و غیره. و یک تشخیص دیرهنگام وجود دارد که ما بیش از حد نگران مدارک تحصیلی رسمی هستیم. آفرین به پنسیلوانیا برای باز کردن مشاغل ایالتی در سال جاری برای کسانی که مدرک دانشگاهی چهار ساله ندارند.

در طول دهه ها، کالج پابرهنه بودجه بین المللی و محلی را برای توسعه جذب کرده است. این کالج اکنون برنامه‌های آب در سراسر هند دارد و دولت هند زنانی را از آفریقا و جاهای دیگر می‌آورد تا برای دوره‌های شش ماهه در کالج بره‌فوت در رشته مهندسی خورشیدی تحصیل کنند و سپس به خانه برمی‌گردند تا برق را به روستاهای خود بیاورند. در اینجا «توانمندسازی» یک شعار نیست، بلکه یک شیوه زندگی است.

روی گفت: “بی سوادان قرن بیست و یکم کسانی نیستند که نمی توانند بخوانند و بنویسند، بلکه کسانی هستند که نمی توانند یاد بگیرند و دوباره بیاموزند.”

Adrienne Daniel

قهوه‌کار بسیار جذاب. دانشجو. محقق سفر. بت نوجوان آینده.

Digital currencyبهترین سالن زیبایی تبریزبهترین مشاور کنکورخبربهترین اکستنشن مژه اصفهانdigital currency channeldigital currency tutorialدانشگاهGuide to buying household appliancesبهترین سالن زیبایی اصفهان
تماس با ما